پارت هفتاد و هشتم :
دستانم را به آرامی به طرف صورت‌ام بردم، و حس کردم که تخم‌مرغ‌های حسی از پوست براق و کشیده‌ام زبانه می‌کشند. این من هستم؟ در حین این تغییرات عمیق، احساس می‌کردم که با خودم بیگانه‌ام. در این دنیای غریب، تنها نمایی از خود را می‌دیدم.
لباس‌های عجیبی بر تنم بود. ترکیبی از پارچه‌های گرمی که به شکلی غیرعادی طراحی شده بودند. شلوار جین تنگ و شیک با طراحی‌های نامتقارن، در کنار یک بلوز دک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0خود آیریس اینارو مینویسه..چقد غم و تنهایی آکوا حس میشد قشنگ
۹ ماه پیشسحر
1واااااوووو این رمان باید فیلمش ساخته بشه .
۱۰ ماه پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
دخترم ، هدفمم همینه که انیمه یا فیلم بشه :)))) قول میدم تا روزی که زندم براش تلاش کنم چون اولین داستان با سبک هوش مصنوعیه
۱۰ ماه پیشسحر
0منتظرم اینترنتا درست بشن تا از همه جا دنبالت کنم و رمانات و دنبال کنم . منتظر خبر ساختن فیلمشم 😍😍😍
۱۰ ماه پیشکالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
ای خدا خانومی باعث افتخاره ، تو تمام صفحاتم از آیریس و آکوا تیزر گذاشتم
۱۰ ماه پیشفاطی
0بی حسی مطلق..دنیای روبرویم دنیایی ساخته خودم است این منم بدون هیچ احساسی..ومنی که در در دنیای خود ساخته گرفتار شدم
۱ سال پیشبوسه
0مثل دختری از یک داستان دردناک در دنیای ویران حسی که این جمله بهم منتقل کرد با هیچی قابل قیاس نیست
۲ سال پیشGhost
0تو این پارت عمق شکستگی و غم شخصیتی آکوا رو حس کردم...، چقدر گناه داره
۲ سال پیشSeren
3سوال منم همینه آکوا جان... آییییریییییییسسسسسسس کی میایههههههههههههه
۲ سال پیشکالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
نیومد یعنی؟ 🤨
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
پانیسا
0ترجیح میدم هیچی نگم در مقابل پارت محشر تو بابا چرا یکی نمیاد اینارو فیلم کنه